28 Şubat 2016 Pazar



                        



Sabah

Panjurları açtı kadın,pencere pervazına serdi çarşafları
Günü gördü.
Bir kuş baktı gözlerinin içine.“Yalnızım"diye mırıldandı kadın
"Yaşıyorum”,odaya girdi.
Ve ayna da bir penceredir
atlasam oradan,düşerim kendi kollarıma.
zaman:

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)

 Oysa zaman hep kendi bildiği gibi işlerken, onun hangi noktasında durduğumu bilemiyorum.  Gerçekçilik o kadar hızlı akıyor ki yaşadığım tüm...

  • Das erste Sonett
    Als wir zerfielen einst in  Du  und  Ich Und unsere Betten standen  Hier  und  Dort Ernannten wir ein unauffällig Wort Das sollte hei...
  • Gezegen
    Yaşanmamış olanı özlemek gibi bir mevsime soyunuyorum,hafif esintili..pastel renkli. Arnavut kaldırımlı bir sokak düşün,ara sokakları deniz...